یادنگار تابستان ۶۷

 ( ۴ )

در ۲۷ تیرماه ۶۷،خمینی با قبول قطعنامه ی ۵۹۸ سازمان ملل ناگزیر به مقررات آتش بس جنگ با عراق گردن نهاد.

جمهوری اسلامی ایران پس از پذیرش آتش بس ، به دلایل مختلف از جمله به قصد ایجاد ترس و وارد کردن شوک بزرگی به جامعه و عقب راندن روحیه ی اعتراضی مردم ، پس از جنگ ،سراغ بهترین فرزندان مردم رفت . سراغ کسانی که صف مقدم مخالفان جمهوری اسلامی را تشکیل می دادند و از همان آغاز جنگ هدفهای ارتجاعی آنرا افشا کرده بودند. رژیم فاشیستی ایران که به دنبال بهانه و فرصتی بود تا جنایت بزرگی را که طرحش را از مدتها پیش ریخته بود مرتکب شود ، عملیات نظامی مجاهدین در غرب کشور ، در روزهای نخست مردادماه را بهانه قرارداد و چنین شد که خمینی با صلاحدید نزدیکترین مشاورانش از جمله رفسنجانی و احمد خمینی و با انتخاب اعضای هیات مرگ ، مرکب از حسینعلی نیری  حاکم شرع ، مصطفی پورمحمدی  نماینده ی وزارت اطلاعات در هیات مرگ و اشراقی دادستان ،فرمان  داد که زندانهای سراسر کشور را از مجاهدین و چپها پاکسازی کنند.

به عنوان اولین اقدام در زندانهای اوین و گوهر دشت ، روز جمعه ۷ مرداد ۶۷ ، تلویزیون بندها را جمع می کنند و از فردای آنروز زندانیان سیاسی از ملاقات، هوا خوری ، روزنامه و حتی رفتن به بهداری و دریافت داروهای ضروری محروم می شوند.

از روز شنبه ۸ مرداد ماه ، هیات مرگ به سرپرستی حسینعلی نیری در ساختمان به اصطلاح دادگاه ، واقع در طبقه ی اول زندان گوهر دشت